۵۶ مطلب با موضوع «عقاید» ثبت شده است

حل مشکل با توحید عملی

هر کس در #مدار_توحید قرار گیرد مورد حمایت #موحدان خواهد بود. چون موحدان عالم وظیفه دارند #توحید_عملی خود را با خدمت به موحدان اثبات نمایند.

✍️ محمد علی فتحی

نکات مهم در صلح تحمیلی بر امام حسن علیه السلام + متن صلح نامه

نکات مهم در صلح تحمیلی بر امام حسن علیه السلام:

  1. صلح اتفاق افتاده بین امام معصوم علیه السلام و معاویه ای است که به ظاهر مسلمان است و دشمن داخلی محسوب می شود نه دشمن خارجی.
  2. این صلح در حالتی پیش آمد که یاران امام حسن علیه السلام وی را تنها گذاشتند و معاویه با تطمیع و تهدید افراد امام حسن علیه السلام را از ایشان جدا کرد.
  3. اگر جنگ بین امام حسن علیه السلام و معاویه ادامه می یافت نتیجه اش به خطر افتادن اهل البیت علیهم السلام ، شیعیان و مسلمانان بوده است.
  4. ظرف زمانی این صلح در شرایط نبود یار برای دفاع از مسلمین و امت بوده است. لذا اگر یارانی رهبر امت اسلامی داشته باشد، سخن از صلح کردن بیتشر به یاوه گویی شباهت دارد تا تدبیر.
  5. اگر مفاد عهدنامه امام حسن علیه السلام را دقت کنید می بینید که امام روی دو نکته اساسی یعنی حقن الدماء و صلاح امت تاکید دارد. در شرایط زمانه ما جان مسلمانان در خطر نیست و بحمد الله به لحاظ نظامی و نیروی انسانی ایران اسلامی قوی تر از گذشته است.
  6. صلح با استکبار جهانی نتیجه مثبتی برای امت اسلامی ندارد. سابقه صلح های ملل اسلامی و غیر آنان ثابت کرد که آمریکایی ها هرگز بر عهد و پیمان نمی ایستند و زمینه سلطه جدید را فراهم می کنند.
  7. کسانی که امام حسن علیه السلام را وادار به صلح کردند انسان هایی ترسو و بزدل و اهل دنیا بودند که ماندن در دنیا را بر کشته شدن در راه خدا که شهادت را نصیب انسان می کردند ترجیح دادند.
  8.  قطع فتنه یکی دیگر از دلایلی بود که امام حسن علیه السلام بعد از صلح و در سخنرانی بعد از آن طرح کردند. فتنه پیش روی امام حسن علیه السلام در صورت قبول نکردن صلح این بود که کشتار وسیعی که کشته شدگان آن بهترین های امت بودند اتفاق می افتاد و همین چهره اسلام را برای تازه مسلمان ها زشت و خشن نشان می داد و اهل البیت علهم السلام متهم به دنیا خواهی می شدند.
  9. امام هرگز بعد از صلح با معاویه سازش نکرد و لذا بعد از صلح سخنرانی خود را مبنی بر اینکه ولایت معاویه جائرانه بوده و حق خلافت از آن معصوم علیه السلام است طرح فرمودند تا به عموم مردم اعلام کنند که ولایت انسان فاجر بر انسان، از نوع ولایت جور و ستم است.
  10. فتنه صلحی که بر امام حسن علیه السلام تحمیل شد، جهت امتحان امت بود و اینکه معاویه و یاران و همفکران او پلیدی خود را بیشتر نشان دهند و همین هم اتفاق افتاد و بعد از واقعه صلح معاویه نه تنها به پیمان خود وفا نکرد، بلکه حکومت اسلامی را به سلطنت اموی کشاند و کشتارها و فساد های وسیع و بدعت ها و تحریف را در امت اسلامی ایجاد کردند.
  11. سخن گفتن از صلح توسط رئیس جمهور ایران اسلامی با اینکه رهبری این کشور به دست ولی فقیه است، دهن کجی به ولایت و تحقیر جایگاه ولایت فقیه است. رئیس جمهور باید بداند که صرفا یک نوکر برای ملت است و نه امیر بر آنان.
  12. تمام کسانی که پشت صلح آفرینان در زمان امام حسن علیه السلام قایم شدند، روی خوش ندیدند و ذلیلانه زندگی کردند.این همان فتنه ای بود که امام حسن علیه السلام از آن خبر داده بود.
  13. زمانه ما زمانه امام حسن نیست و دشمن ما دشمن خارجی است یاران ولی فقیه نه از جنس یاران خائن امام حسن  علیه السلام هستند. لذا سخن صلح در این شرایط نابخردانه است.

محمد علی فتحی

کرج، ایران کوچک

27/۰۷/99

 

متن عربی صلح نامه:

بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِیمِ 

هَذَا مَا صَالَحَ عَلَیْهِ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ - مُعَاوِیَةَ بْنَ أَبِی سُفْیَانَ صَالَحَهُ عَلَى أَنْ یُسَلِّمَ إِلَیْهِ وِلاَیَةَ أَمْرِ اَلْمُسْلِمِینَ عَلَى أَنْ یَعْمَلَ فِیهِمْ بِکِتَابِ اَللَّهِ وَ سُنَّةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سِیرَةِ اَلْخُلَفَاءِ اَلصَّالِحِینَ وَ لَیْسَ لِمُعَاوِیَةَ بْنِ أَبِی سُفْیَانَ أَنْ یَعْهَدَ إِلَى أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ عَهْداً بَلْ یَکُونُ اَلْأَمْرُ مِنْ بَعْدِهِ شُورَى بَیْنَ اَلْمُسْلِمِینَ وَ عَلَى أَنَّ اَلنَّاسَ آمِنُونَ حَیْثُ کَانُوا مِنْ أَرْضِ اَللَّهِ فِی شَامِهِمْ وَ عِرَاقِهِمْ وَ حِجَازِهِمْ وَ یَمَنِهِمْ وَ عَلَى أَنَّ أَصْحَابَ عَلِیٍّ وَ شِیعَتَهُ آمِنُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ أَمْوَالِهِمْ وَ نِسَائِهِمْ وَ أَوْلاَدِهِمْ وَ عَلَى مُعَاوِیَةَ بْنِ أَبِی سُفْیَانَ بِذَلِکَ عَهْدُ اَللَّهِ وَ مِیثَاقُهُ وَ مَا أَخَذَ اَللَّهُ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ بِالْوَفَاءِ وَ بِمَا أَعْطَى اَللَّهُ مِنْ نَفْسِهِ وَ عَلَى أَنْ لاَ یَبْغِیَ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ وَ لاَ لِأَخِیهِ اَلْحُسَیْنِ وَ لاَ لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ غَائِلَةً سِرّاً وَ لاَ جَهْراً وَ لاَ یُخِیفَ أَحَداً مِنْهُمْ فِی أُفُقٍ مِنَ اَلْآفَاقِ شَهِدَ عَلَیْهِ بِذَلِکَ وَ کَفىٰ بِاللّٰهِ شَهِیداً  فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ وَ اَلسَّلاَمُ.

 

وَ لَمَّا تَمَّ اَلصُّلْحُ وَ اِنْبَرَمَ اَلْأَمْرُ اِلْتَمَسَ مُعَاوِیَةُ مِنَ اَلْحَسَنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنْ یَتَکَلَّمَ بِمَجْمَعٍ مِنَ اَلنَّاسِ وَ یُعْلِمَهُمْ أَنَّهُ قَدْ بَایَعَ مُعَاوِیَةَ وَ سَلَّمَ اَلْأَمْرَ إِلَیْهِ فَأَجَابَهُ إِلَى ذَلِکَ فَخَطَبَ وَ قَدْ حَشَدَ اَلنَّاسُ خُطْبَةً حَمِدَ اَللَّهَ تَعَالَى وَ صَلَّى عَلَى نَبِیِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِیهَا وَ هِیَ مِنْ کَلاَمِهِ اَلْمَنْقُولِ عَنْهُ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ وَ قَالَ :

أَیُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ أَکْیَسَ اَلْکَیْسِ اَلتُّقَى وَ أَحْمَقَ اَلْحُمْقِ اَلْفُجُورُ وَ إِنَّکُمْ لَوْ طَلَبْتُمْ بَیْنَ جَابَلَقَ وَ جَابَرَسَ رَجُلاً جَدُّهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ مَا وَجَدْتُمُوهُ غَیْرِی وَ غَیْرَ أَخِی اَلْحُسَیْنِ وَ قَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ اَللَّهَ هَدَاکُمْ بِجَدِّی مُحَمَّدٍ فَأَنْقَذَکُمْ بِهِ مِنَ اَلضَّلاَلَةِ وَ رَفَعَکُمْ بِهِ مِنَ اَلْجَهَالَةِ وَ أَعَزَّکُمْ بَعْدَ اَلذِّلَّةِ وَ کَثَّرَکُمْ بَعْدَ اَلْقِلَّةِ وَ إِنَّ مُعَاوِیَةَ نَازَعَنِی حَقّاً هُوَ لِی دُونَهُ فَنَظَرْتُ لِصَلاَحِ اَلْأُمَّةِ وَ قَطْعِ اَلْفِتْنَةِ وَ قَدْ کُنْتُمْ بَایَعْتُمُونِی عَلَى أَنْ تُسَالِمُوا مَنْ سَالَمْتُ وَ تُحَارِبُوا مَنْ حَارَبْتُ فَرَأَیْتُ أَنْ أُسَالِمَ مُعَاوِیَةَ وَ أَضَعَ اَلْحَرْبَ بَیْنِی وَ بَیْنَهُ وَ قَدْ بَایَعْتُهُ وَ رَأَیْتُ أَنَّ حَقْنَ اَلدِّمَاءِ خَیْرٌ مِنْ سَفْکِهَا وَ لَمْ أُرِدْ بِذَلِکَ إِلاَّ صَلاَحَکُمْ وَ بَقَاءَکُمْ - وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتٰاعٌ إِلىٰ حِینٍ[1]  .

 

[1] - بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام  ,  جلد۴۴  ,  صفحه۶۵  

بازتاب خبری یاد داشت

اگر فداکاری امیر المؤمنین علیه السلام در لیلة المبیت نبود، الآن از اسلام خبری نبود

خداوند متعال در این آیه مبارکه فرمود:

«وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ، وَاللّهُ رَئوُفٌ بِالْعِباد[1]؛

 برخى از مردم باایمان و فداکار همچون علی علیه‌السلام در لیلة المبیت به هنگام خفتن در جایگاه پیامبر صلی الله علیه و آله جان خود را در برابر خشنودى خدا مى‌ فروشند و خداوند نسبت به بندگانش مهربان است».

این آیه درباره جان نثارى، فداکارى، تعهد و ایمان امیر المؤمنین علیه السلام است در روزگاری بود که مشرکی به دنبال قتل رسول الله صلب الله علیه و آله و پایان دادن به نظام نوپای توحیدی بود.

تمامى مفسران شیعه و اکثر مفسران اهل سنت، معتقدند که شأن نزول این آیه فداکارى حضرت علی علیه‌السلام در لیلة المبیت و در بیان فضیلت و مقام آن حضرت است.

صاحب تفسیر شریف "مجمع البیان" گفت: این آیه در میان راه مکه و مدینه، به هنگام هجرت پیامبر صلی الله علیه و آله بر آن حضرت نازل گردید[2].

همچنین این مفسر گرانقدر روایت کرد:

هنگامى که حضرت علی علیه‌السلام در بستر پیامبر صلی الله علیه و آله خوابید تا پیامبر صلی الله علیه و آله از دسیسه مشرکان بگریزد، جبرئیل در بالاى سر حضرت علی علیه‌السلام و میکائیل در پایین پاهایش قرار گرفته (و او را محافظت مى‌ نمودند) و جبرئیل به آن حضرت، مى‌ گفت: آفرین و خوشا به افرادى مانند تو، اى پسر ابى‌ طالب که خداوند متعال در میان فرشتگانش به تو مباهات مى‌ کند و به تو مى‌ نازد[3].

نکات:

  • مجاهدت مولی علیه علیه السلام در دفاع از رسول خدا صلی الله علیه وآله آن هم در شرایطی که مشرکین توطئه قتل ایشان را کشیده بودند فضیلتی است که هیچیک از اصحاب پیامبر بدان دست نیافته اند.
  • اگر فداکاری ایشان نبود الآن از اسلام خبری نبود.
  • مسلمین تا قیام قیامت مدیون جان نثاری مولا علی علیه السلام هستند.
  • توصیف خدای عزوجل از امیر المؤمنین علیه السلام در این آیه، اخلاص و فداکاری ایشان را در دفاع از دین نشان می دهد.
  • شخصیتی مثل علی علیه السلام تنها شایسته جانشینی نبی الله بوده است و دیگرانی که در میدان های نبرد ترسو بودند و در میدان های عبادت نفاق داشتند و از پشت خنجر به نبی خدا زدند و با ایجاد سقیفه تفکر حکومت انسان غیر معصوم و غیر کامل بر انسان را را رواج دادند شایسته زمامداری امت اسلامی نبودند.

محمد علی فتحی

کرج ایران کوچک

 

[1] - سوره بقره، آیه 207.

[2] - مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج 1-2، ص 535؛ تفسیر نمونه، ج 2، ص 47.

[3] - مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج 1-2، ص 535؛ تفسیر نمونه، ج 2، ص 46؛ تاریخ الیعقوبى، ج 1، ص 358.

تفرقه اهل ایمان ، عامل نکبت

قال الله تعالی:

و تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ کُلٌّ إِلَیْنٰا رٰاجِعُونَ.( الانبیاء:۹۳)

و (گروهی از پیروان ناآگاه آنها) کار خود را به تفرقه در میان خود کشاندند. (سرانجام) همگی به سوی ما باز می گردند (و جزای کار خویش را می بینند).
 
👌نکات:

1-  کلمه تقطع ، معناى تقطیع یعنى جدا کردن است.
2-   بعضى دیگر گفته اند به همان معنایى است که از لفظ متبادر مى شود و آن تفرق و اختلاف است.
3-  مقصود از آن این است که مردم این امر واحد را که گفتیم همان دین توحید است که انبیا بدان دعوت کرده اند رها کرده با اینکه امرى واحد بود پاره پاره نموده و میان خود تقسیمش کردند، هر طایفه اى یک قسمت آن را گرفته بقیه را رها کرد یکى وثنى مذهب شد، یکى یهود و یکى نصارى و یکى مجوس و دیگرى صابئى، آن هم با همه اختلافاتى که در طوایف آنها هست و این خود نوعى سرزنش و مذمتى است از مردم به خاطر اختلافشان در دین و نافرمانى خدا در پرستش معبود یگانه .
4-  و در جمله کُلٌّ إِلَیْنٰا رٰاجِعُونَ بیان مى کند که اختلافشان در امر دین نادیده گرفته نمى شود بلکه همگى به سوى خدا بازگشت نموده بر طبق اختلافى که در امر دین کردند سزا داده مى شوند هم چنان که تفصیل در آیه فَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ اَلصّٰالِحٰاتِ نیز بدان اشاره دارد .
5-   اگر جمله کُلٌّ إِلَیْنٰا رٰاجِعُونَ را بدون عطف آورده براى این است که این جمله در واقع جوابى است از سؤالى تقدیرى، گویى کسى پرسیده عاقبت اختلافشان در امر دین چه خواهد بود و چه نتیجه خواهد داد در پاسخ فرموده همه به سوى ما بر مى گردند و طبق عملشان مجازاتشان مى کنیم .
6-  از ظاهر آیه بر می آید که دلیل این همه اختلاف در میان امت ها خود مردم هستند نه رهبران آنها. لذا اتهام به کوتاهی انبیاء در هدایت گری مردم و یا ناکارآمدی خود دین در هدایت وایجاد تفرقه سخنی باطل است. 
7-  ( وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ ) کارشان به جایى رسید که در برابر هم ایستادند،و هر گروه،گروه دیگرى را لعن و نفرین مى کرد و از او برائت و بیزارى مى جست،به این نیز قناعت نکردند به روى همدیگر اسلحه کشیدند و خونهاى زیادى را ریختند،و این بود نتیجه انحراف از اصل اساسى توحید و آئین یگانه حق.
8-  جمله تقطعوا که از ماده قطع مى باشد به معنى جدا کردن قطعه هایى از یک موضوع به هم پیوسته است،و با توجه به اینکه از باب تفعل آمده که به معنى پذیرش مى آید مفهوم جمله این چنین شود:آنها در برابر عوامل تفرقه و نفاق تسلیم شدند،جدایى و بیگانگى از یکدیگر را پذیرا گشتند، به یکپارچگى فطرى و توحیدى خود پایان دادند و در نتیجه گرفتار آن همه شکست و ناکامى و بدبختى شدند
9-   و در آخر آیه اضافه مى کند اما همه آنها سرانجام به سوى ما باز مى گردند ( کُلٌّ إِلَیْنٰا رٰاجِعُونَ ) این اختلاف که جنبه عارضى دارد برچیده مى شود و باز در قیامت همگى به سوى وحدت مى روند،در آیات مختلف قرآن،روى این مساله زیاد تاکید شده که یکى از ویژگیهاى رستاخیز برچیده شدن اختلافات و سوق به وحدت است: در آیه 48 سوره مائده مى خوانیم إِلَى اَللّٰهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعاً فَیُنَبِّئُکُمْ بِمٰا کُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ : بازگشت همه شما به سوى خدا است و شما را از آنچه در آن اختلاف داشتید آگاه مى سازد این مضمون در آیات متعددى از قرآن مجید به چشم مى خورد و به این ترتیب آفرینش انسانها از وحدت آغاز مى شود و به وحدت باز مى گردد.

✍️ محمد علی فتحی

کرج ایران کوچک

  

سقیفه دوم ایجاد نشود!

#سقیفه شروع شوم #نظام_استکباری علیه #نظام_توحیدی بود.

 

آنان که بنای توحیدی را برنتابیدند، دربرابر #ولی_خدا که جانشین بحق رسول الله در #غدیر_خم معرفی شد، شوریدند و بنای ظلم را تا قیامت بپا کردند.

 

#سقیفه نتیجه #بیعت_شکنی مردمی بود که علی علیه السلام را تنها گذاشتند و هیمنه امت اسلامی را شکستند. 


آری! 

 

مردمانی که ولی الله را تنها بگذارند خوار خواهند شد و ظالمان بر آنها چیره خواهد گشت. 

 

#سقیفه_دوم را کسانی می توانند ایجاد کنند که ولی فقیه را تنها بگذارند.

 

 ما قصد مقایسه ولی فقیه با امام معصوم را نداریم ولی معتقدیم ولایت فقیه در امتداد ولایت امام معصوم است و بدون اذن ایشان هیچ مشروعیتی ندارد.


مراقب باشیم سقیفه ای نباشیم.

✍️ محمد علی فتحی

کرج  ایران کوچک

  

حجت الاسلام و المسلمین فتحی: باور امام عصر امید را در  شرایط بحرانی زیاد می کند

در شرایط بحرانی جامعه و خصوصا در موارد ابتلائات عمومی مثل کرونا، پمپاز امید به مردم یکی از راهکار های مهم جهت جلوگیری از آسیب های روحی است.
اندیشیدن به اینکه بم بست وجود دارد و نمی توان از مشکلات خلاص شد، زندگی را تلخ تر می کند. قطعا مشکلات و بلاها مقطعی بوده و ماندگار نخواهد بود.
از میان چیزهایی که امید را در دل ها زنده می کند، توسل به ولی خدا و امام زمان عجل الله تعالی  فرجه و انتظار فرج است. 
فرهنگ انتظار اگرچه معنای عامی دارد و شامل صبر بر بلا به امید نجات بخشی در هر نوع گرفتاری است ولی یک معنای خاص هم دارد و آن انتظار ظهور ولی خدا و حجت خدا روی زمین برای اقامه عدالت الهی و رویارویی به ظلم و ستم است.
در آموزه های اسلامی وجود فردی که از ناحیه خدای مهربان به عنوان حجت و ولی جهان را در یک نگاه کلان مدیریت کند یک باور عمیق است. از ابتدای تاریخ بشر، همواره پیامبران و یا اوصیاء آنان، مردم را یار ی می کرده و به سمت خوشایندی و سعادت دعوت می کردند و هیچ ظلم و ستمی را از کسی نپذیرفته در برابر ظلم می ایستادند. 
این بندگان خاص خدا، با دعای خیر خود و با مدیریت بحران ها و مشکلات امت خود، گشایش و فرج را در جامعه ایجاد می کردند و اعتماد مردم به همت والای اینان در رفع مشکلاتشان، امید زندگی را در آنان ایجاد می کرد.

در زمانه ای که ما زندگی می کنیم که نزدیک به آخر الزمان است، گرفتاری ها و ابتلائات بشر فزونی یافته است. از جمله بیماری کرونا که دامن گیر شده و مشکلات اقتصادی فرهنگی و اجتماعی وحتی سیاسی را برای کشورها و مردمانشان ایجاد کرده است. 
بشر فعلی با همه ادعای خود در تکنولوژی نتوانسته راهکاری را برای برون رفت از آثار کرونا بدست آورد و همین نا امیدی را در مردم ایجاد کرده است.
انسان مؤمن و خدا باور با توجه به اینکه می داند خدای مهربان بلاهایی که می فرستد مقطعی است و تنها اوست که می تواند آنها را خلاصی دهد، هرگز خود را نمی بازد و به لطف و محبت خدا امید فراوان دارد و لذا یک سکون و آرامشی همراه با معرفت و شناخت دارد. همچنین انسان مؤمن با توجه به اینکه می داند خلیفه خدا روی زمین حجت او یعنی امام عصر عج الله تعالی فرجه الشریف است و او از پدر به مردم مهربان تر است ومی دانند که وی نگران بشریت است و اگر  اراده کند به اذن خدا الله و بر اساس مصلحت، بیماری رخت خواهد بست، لذا به ایشان توسل کرده و به امید ظهور ایشان و یا دعای خیر ایشان، هرگز خود را نمی بازد. 
باور به امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف نگرانی فرد را بر طرف می کند. کافی است دلها نسبت به ایشان صاف شود و اعتماد به ایشان شده و دائما به ایشان متوسل شد. اگر همه آحاد بشر خصوصا مؤمنان جوامع تقاضای عمومی از حضرت نمایند، به فضل الهی بلاها از بین خواهد رفت.
امام به عنوان آبرومند درگاه الهی است و قدرت های الهی و توانمندی های معجزه گونه دارد و با اذن خدای مهربان می تواند تحولات عظیم را ایجاد نماید.
اما شرط اساسی این اتفاق، تمنای همگانی از امام عصر برای خروج از این بلاست و لازم است همه با توسل مدام و حفظ ارتباط خود با امام، فرج و گشایش را از این بلا رقم بزنیم.
به امید نگاه ویژه حضرت در رفع بیماری کرونا 
محمد علی فتحی

  

امام صادق علیه السلام محور وحدت مذاهب

بعد از جریان منع حدیث توسط خلیفه دوم، بسیاری از معارف دین که توسط پیامبر به اصحاب وی رسیده بود، از گردونه نشر و تبلیغ خارج شد. حتی طوری حکومت وقت در این زمینه اقدام کرد که بخش نامه شده بود اگر کسی نقل حدیث کند با او برخورد می شود.

 

این جریان تا زمان بنی امیه به قوت اجرایی شد اگرچه بزرگان از اصحاب پیامبر همچون امیر المؤمنین علیه السلام و شیعیان ایشان، در نقل حدیث و انتقال علوم اهتمام ویژه با روش های خاص داشتند.

در دوران خلافت امیر المؤمنین علیه السلام که دوران طلایی بعد پیامبر محسوب می شود حضرت با نامه نگاری، سخنرانی و جلسات خصوصی و توصیه های خاص، توانستند بسیاری از معارف را منتقل کنند. طوری که حجم بالای سخنان ایشان را ما در لابه لای جوامع حدیثی شیعه می یابیم که نهج البلاغه قطره ای از دریای سخنان مولا محسوب می شود.

هر کدام از امامان حسنین علیهم السلام هم، با توجه به جو اختناقی که بنی امیه ایجاد کرد سعی بلیغ در حفظ اصل اسلام داشتند.

در زمان بنی امیه جعل حدیث به نفع جریان حاکمیت رواج یافت و برخی از تازه مسلمانان، اسلام اموی را یاد گرفتند و نه اسلام محمدی  را.

اثر آموزه های اموی را در قتل فرزند رسول خدا به وضع بسیار اسف بار و با نهایت مظلومیت در حادثه کربلا می بینیم. امام حسین علیه السلام را  در واقع مسلمانی کشتند که مسلمان اموی بودند!

از زمان امام سجاد علیه السلام انتقال قدرت از بنی امیه به مروانی ها و بعدها به بنی العباس شروع شد. حاکمان جور زمانه مشغول بازی سیاسی خود شدند. امام سجادعلیه السلام در قالب دعا توانست بسیاری از معارف را منتقل کند.

 بعد از ایشان در زمان امام باقر علیه السلام فرصت باز سیاسی باعث شد ایشان بتوانند با تشکیل «جبهه علمی» معارف ناب محمدی را به شاگران خود منتقل کنند که هرکدام برای خود فقیهی بودند. این «حرکت جهادی» با آموزه های امام صادق علیه السلام در حد اعلای خود رسید. طوری که حجم احادیث امام صادق علیه السلام بسیار زیاده از مجموعه احادیث سابقین شد. دین مبین اسلام چهره واقعی خود را با تلاش های امام باقر علیه السلام و خصوصا امام صادق علیه السلام بیشتر نشان داد. برای همین است که مذهب تشیع بیشترین حجم معارف را در زمینه های مختلف دارد و جالب اینکه ائمه اربعه برادران اهل سنت نیز مدیون مدرسه امام صادق علیه السلام هستند اگرچه قدردان نعمت علم امام صادق علیه السلام نشدند و در برابر مکتب اهل البیت علیهم السلام، مذهب ابداع کردند.

اگر دقت بفرمائید می بینیم که فریقین- شیعه و سنی- مدیون علم امام صادق علیه السلام هستند و امام صادق علیه السلام می توانند محور وحدت بین مذاهب اسلامی باشند.

💠 شب قدر و حضرت زهرا (س)

امام صادق علیه السلام:

▫️ من عَرَفَ فاطِمَةَ حَقَّ مَعرِفَتِها فَقَد أدرَکَ لَیلَةَ القَدرِ .

امام صادق علیه السلام:

▫️ هر که #فاطمه را، آن گونه که سزاوار است، بشناسد، بى تردید #شب_قدر را درک کرده است.
 
📚 بحار، ج ۴۳، ص ۶۵.

👌 نکته:

هرکه فاطمی تر ، شب قدرش عالی تر.
 

نکات توحیدی، صفت علو باری تعالی

#نکات_توحیدی

امیر المؤمنین علیه السلام: 

سبق فی العلوّ فلا شیء أعلی منه.

ترجمه: 

در والایی پیشی گرفت و چیزی برتر از او نیست.

📚تمام نهج البلاغه - اشارة - مجلد ۱، صفحه ۳۵۰
----------
👌نکات:

۱. منظور از #علو برتری کلی و بدون حد و حصر بر غیر ( ما سوی الله)است.

۲. سبقت در #علو هم به اول بودن ذات او بر می گردد که پیش از ذاتش هیچ اولی نبوده و ابتدائیتی هم نمی توان بر او تصور کرد. 

۳. وقتی ذات احدیت را اول دانستیم تمام #صفات_کمالیه_ذاتیه همچون علم، قدرت و حیات و سایر صفات را هم اول بر او اول خواهیم دانست. 

۴. ذات باری تعالی به دلیل آنکه #خالق و #بدیع موجودات ممکن است، بر همه آنها برتری دارد. هرچه ما سوی الله باشد محکوم به #عجز و #فقر اند و هرچه دارند از آن #ذات_یگانه دارند.
 
۵. وقتی عبد فهمید که خدای عزوجل اعلی هست، دیگر در محضرش بی ادبی و نافرمانی نمی کند و #استکبار نورزیده و خود را در برابر ذات #احدیت حقیر می داند. در این لحظه فرد به مقامات #خاشعین می رسد.  

✍️ محمد علی فتحی
 

آیا دنیا پایان دارد؟

#سؤال_کاربران 

آیا پایانی ( از نظر بودن و هستی ) برای دنیای مادی قابل تصور است ؟
یعنی آیا می شود که ماده تماما و کاملا، نیست بشود ؟ یعنی دیگه چیزی تحت عنوان ماده موجود نباشه ؟

جواب:

امکان عقلی دارد و در عالم خارج از ذهن نیز می تواند اتفاق بیفتد. 
تحقق آن به اراده خدای یگانه است. 
البته هرچه ما سوی الله باشد غایت و انتها دارد. چون وجودشان ممکن است و موجودات ممکن، ازلی و ابدی نیستند.
تنها موجودی که ازلی و ابدی است و هرگز فنا نمی پذیرد ذات خدای یگانه است. 

#دفتر_پاسخگویی_به_سؤالات_شرعی_فتحی 
#۰۹۳۸۲۴۴۱۸۷۹ 
#۰۹۱۹۲۶۵۵۸۶۶