در روایت آمده است که:

مردى از بنى اسرائیل با خود گفت: عبادتى انجام بدهم که نام من بر سر زبانها بگردد. مدتى گذشت و طاعات زیادى انجام داد، اما همین که در برابر مردم راه مى‏رفت، مى‏گفتند: «فرد ظاهر ساز و ریاکارى است».

در اینجا بود که به خود فرو رفت و گفت: خودت را به زحمت انداخته‏اى و عمرت را در هیچ، تباه کرده‏اى، سزاوار این است که فقط براى خداوند سبحان کار کنى، در نتیجه نیتش را تغییر داد و کارهایش را براى خداوند متعال خالص ساخت، آنگاه هر وقت در بین مردم راه مى‏رفت مى‏گفتند: «فرد پرهیزکار و با تقوایى است».

نظیر این حدیث سخن خداوند متعال است که مى ‏فرماید:

«علیک ستره و علىّ اظهاره»

یعنى: «بر توست پوشاندن عمل صالح و بر من است آشکار نمودن آن».

و نیز در قول معصومین- علیهم السّلام- آمده است که فرمودند:

«انّ اللَّه یقسّم الثّناء کما یقسّم الرّزق»

یعنى: «خداوند متعال ستایش و ثنا را تقسیم مى‏کند همچنان که روزى را تقسیم مى‏نماید».

 

به نقل از: حسین غفارى ساروى‏، ناشر: نبیاد معارف اسلامى‏، آیین بندگى و نیایش، ص: 378